باران را دوست دارم

 چون بی هیچ چشم داشتی به زمین می آید.

 این فاصله را  با تمام عشق طی می کند

 تا به ما اهالی خاک نوید تازگی و آبادانی بدهد.

يادت در ذهنم و عشقت در قلبم و عطر مهربانيت در تمام وجودم است

 عزيزم محبت را در پاکي نگاهت

و صداقت را در وجود مهربانت معني کردم

 وبدان که زيباترين لحظه هايم در کنار تو بودن است

صدا كن مرا كه صدايت زيباترين نواي عالم است

صدا كن مرا كه صدايت قلب شكسته ام را تسكين ميدهد

صدا كن مرا تا بدانم كه هنوز از ياد نبرده اي مرا

نشسته ام تا شايد صدايم كني

صدايم كني ومحبت بي دريقت را نثارم كني

تو رو خواستن اشتباه بود

تو رو دیدن یه گناه بود 

 دلم از گناه نترسید 

 که وجودت چون پناه بود

روزی که عشق را قسمت کردند

 پرواز را به تو دادند

قفس را به من

 ساز را به تو دادند

 غم را به من

 و من تشنه ی کویر دشت بارانم 

مانند طایفه ی خاک می مانم

و دشمن طوفان

 من هر شب این ساز را به بهانه ی تو به صدا در می آورم

خيلي سخته که ببيني يه آهو اسير پنجه هاي يه شير شده

ولي تلخ تر از اون اينه که ببيني يه شير اسير چشمهاي يه آهو شده

عاشق آن نيست كه عشق تكه كلامش باشد.

 عاشق آن است كه وفاداري مرامش باشد

رو ساحل سرخ دلت اسم كسي رو حك نكن

به اينكه من دوستت دارم حتي يه لحظه شك نكن

پروانه نمي ميرد تا گل به بغل دارد

 اين سينه نمي ميرد تا عشق تورا دارد

اگه تو کوچه پس کوچه های دلم گم شدی

دنبال کسی نگرد که آدرس بهت بده

چون غیر از تو کسی اونجا نیست

اي تماشايي ترين مخلوق خاكي در زمين!

آسماني ميشوم وقتي نگاهت ميكنم

در پناه حضور سبز تو ، طوفان غم ، مرا جا مي گذارد 

 در کنارت ژرفاي آرامش را احساس ميکنم

و بي تو سيل بي رحم تنهايي مجالم نمي دهد

هرجا بودی یادت نره یه عاشقی به یادته
دو چشم منتظر به در همیشه چشم به راهته
هرجا بودی یادت نره یه بیت جا مونده داری
یه هنجره پر از غزل تو غیبتت تو ساکته
تو ای عزیز هرجا بودی طنین این صدا بودی
برای زنده بودنم نفس بودی هوا بودی
قدم قدم تو جاده ها دلیل رفتنم شدی
تو خود تنم شدی حتی اگه جدا بودی
هرجا بودی یادت نره یه عاشقی به یادته
دو چشم منتظر به در همیشه چشم به راهته
فقط خیال ناز توست که این سکوت رو میشکنه
دست نجیب تو فقط تار دلم رو میزنه
هرجا بودی یادت نره دلم اسیر خواستنه
وقتی نباشی کاره من روز و شب رو شمردنه 

کاش هرگز نمی دیدمت تا امروز غم ندیدنت رابخورم

کاش لبخندهایت آنقدر زیبا نبودند که امروز آرزوی

دیدن یک لحظه فقط یک لحظه

از لبخندهای عاشقانه ات را داشته باشم

کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمی شد

تا امروز چشمان من به یاد آن لحظه بهانه گیرند و اشک بریزند

کاش حرف های دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با

خود نگویم : " آخه او که میدونست چقدر دوستش دارم "

خدایا عاشقان را غم مده گر دهی 20 درصد هم تخفیف بده

کسی را که دوست داری آزادش بگذار

اگر قسمت تو باشد ٬ برمی گردد

 و گرنه ..... بدان که از اول قسمت تو نبوده است .

میدونی رسم زمونه چیه؟

تو چشم میذاری، من قایم میشم

اما تو یکی دیگه رو پیدا میکنی

روزی صد بار با هم خداحافظی کردیم

 اما افسوس معنای خداحافظی را زمانی فهمیدم

 که تو را به خدا سپردم !

روزی که عشق را قسمت کردند

 پرواز را به تو دادند 

قفس را به من ساز را به تو دادند

 غم را به من و من تشنه ی کویر دشت بارانم

مانند طایفه ی خاک می مانم

و دشمن طوفان من

هر شب این ساز را به بهانه ی تو به صدا در می آورم

عشق يعني مستي و ديـــوانگي

 عشق يعني ز خــــود بيــگـــانگي

 عشق يعني شعله بر خرمن زدن

عشق يعني رسم دل بر هم زدن

 هر موجودي؛ يك سرود الهي است

 بي همتا؛ منحصر به فرد؛ تكرار نشدني و غير قابل مقايسه

 اگر بتواني تماماً و يك دل عشق بورزي از عمق دلت

 زندگي تو سرشار از شادي و احساس ميشود

 نه تنها براي خودت بلكه براي ديگران هم

 اصلاً تو براي دنيا بركت و نشاط خواهي شد

 اگر عشقي احساس نميكني؛ تظاهر نكن

 سعي نكن نمايش بدهي كه عاشقي

 حتي اگر خشمگيني بگو كه خشمگين هستي و باش

 ولي حقيقي باش. زندگي يك مسابقه و رقابت نيست

پس دليلي هم براي مقايسه خودت با ديگران وجود ندارد

 هيچكس نميتواند تورا تغییر دهد.

زندگي را از طبيعت بياموزيم

چون بيد متواضع باشيم

چون سرو ، راست قامت‌‌

مثل صنوبر، صبور

 مثل بلوط مقاوم

مثل رود روان

مثل خورشيد با سخاوت

و مثل ابر با كرامت باشيم.